Ferman-ı Âdâb

Efendim,
Bilirim ki
Sarayının padişahı, evinin direğisindir.
O yüzden sana ikrar ederim reisim,
Yanarım….


İçimde bir arzu-yu mâsiyet.
İçimde bir haklar arzusu
Konuşma arzusu
Çığlık atma arzusu
Efendim,
Haklarımı isterim.


Yeniden değil
Yenisinden,
İstemeye cüret ederim.


Sokakta “ alo baba nasılsın” demeden,
Yürümek
Koşmak
Sevebilmek isterim.


Tenim kadar günahım varsa bırak da günahkâr olayım,
Afişlerim kadar suçum varsa bırak da yargılanayım
Eteklerimin boyu kadar günahım var bu dünyada,
Seninse takken kadar aklın.


Geçenlerde bir gazete okudum,
Sesi kürsüden yüksek.
Yazıyordu;
“Gece Bu Saatte Ne İşi Vardı?”
İsmini bilmiyorum ama,
Millet orospu diyordu,
Tam bir fahişe…


Evet paşam tam bir fahişeyim!
Yavşamayı da yaşamayı da hak ederim.
Yeniden değil,
Yenisinden istiyorum bu düzenin.

İrem Gözlükaya